όρμα
[ˈorma]существительноеτο · средний родB2
Значения
1
натиск, атака, ударная волна
assault, onslaught, impetus · το όρμα του εχθρού — натиск противника
2
импульс, порыв, устремление
impulse, rush, surge · όρμα θυμού — порыв гнева
Грамматика
Ед. ч.
им.
το όρμα
вин.
το όρμα
род.
του όρματος
зват.
όρμα
Мн. ч.
им.
τα όρματα
вин.
τα όρματα
род.
των ορμάτων
зват.
όρματα
Примеры
Το όρμα του κύματος ήταν ισχυρό.
Натиск волны был мощным. · The surge of the wave was powerful.
Ο στρατός άντεξε το όρμα του εχθρού.
Армия выдержала атаку противника. · The army withstood the enemy's assault.
Με όρμα και θάρρος προχώρησε.
С порывом и смелостью он двинулся вперёд. · With impulse and courage he advanced.