υποπλοίαρχος
[ipopolˈjarχos]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
первый помощник капитана корабля
first officer, second-in-command of a ship · αξιωματικός του πλοίου — офицер корабля
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο υποπλοίαρχος
вин.
τον υποπλοίαρχο
род.
του υποπλοιάρχου
зват.
υποπλοίαρχε
Мн. ч.
им.
οι υποπλοίαρχοι
вин.
τους υποπλοιάρχους
род.
των υποπλοιάρχων
зват.
υποπλοίαρχοι
Примеры
Ο υποπλοίαρχος ήταν υπεύθυνος για το πλήρωμα.
Первый помощник капитана отвечал за экипаж. · The first officer was responsible for the crew.
Του υποπλοιάρχου αναθέσαν σημαντικές καθήκοντα.
Первому помощнику поручили важные задачи. · The first officer was assigned important duties.
Οι υποπλοίαρχοι των εμπορικών πλοίων έχουν μεγάλη εμπειρία.
Первые помощники торговых судов имеют большой опыт. · First officers of merchant ships have extensive experience.