τελετουργός
[teletuˈrɣos]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
священнослужитель, совершающий обряды и ритуалы
priest or officiant who performs religious ceremonies and rites · ο τελετουργός της εκκλησίας — священнослужитель церкви
2
человек, совершающий какой-либо торжественный обряд
person who conducts or performs a solemn or formal ceremony · ο τελετουργός της τελετής — человек, проводящий церемонию
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο τελετουργός
вин.
τον τελετουργό
род.
του τελετουργού
зват.
τελετουργέ
Мн. ч.
им.
οι τελετουργοί
вин.
τους τελετουργούς
род.
των τελετουργών
зват.
τελετουργοί
Примеры
Ο τελετουργός τέλεσε το γάμο με ιερή σοβαρότητα.
Священнослужитель совершил брак с церковной торжественностью. · The priest conducted the wedding with sacred solemnity.
Οι τελετουργοί της αρχαίας Ελλάδας είχαν μεγάλη επιρροή.
Жрецы древней Греции имели большое влияние. · The priests of ancient Greece wielded considerable influence.
Ένας τελετουργός με εμπειρία θα προεδρεύσει της εκδήλωσης.
Опытный мастер церемоний будет руководить мероприятием. · An experienced officiant will preside over the event.