τελειότητα
[tɛlɛˈɔtita]существительноеη · женский родB2
Значения
1
совершенство, идеальное состояние
perfection, flawlessness · σχεδόν τέλεια τελειότητα — почти идеальное совершенство
2
полнота, завершённость
completeness, finality · τελειότητα ενός έργου — завершённость произведения
Грамматика
Ед. ч.
им.
η τελειότητα
вин.
την τελειότητα
род.
της τελειότητας
зват.
τελειότητα
Мн. ч.
им.
οι τελειότητες
вин.
τις τελειότητες
род.
των τελειοτήτων
зват.
τελειότητες
Примеры
Η τελειότητα δεν υπάρχει στον πραγματικό κόσμο.
Совершенства не существует в реальном мире. · Perfection does not exist in the real world.
Αυτός ο καλλιτέχνης ζητά πάντα την τελειότητα.
Этот художник всегда стремится к совершенству. · This artist always strives for perfection.
Οι τελειότητες του έργου του εντυπώνουν τους κριτικούς.
Совершенства его работы впечатляют критиков. · The perfections of his work impress the critics.
Με πολλή προσπάθεια έφτασε στην τελειότητα.
Благодаря большим усилиям он достиг совершенства. · Through great effort he achieved perfection.