συνωμότης
[sinɔˈmɔtis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
заговорщик, участник заговора
conspirator, person involved in a conspiracy · ο συνωμότης κατά του βασιλέα — заговорщик против царя
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο συνωμότης
вин.
τον συνωμότη
род.
του συνωμότη
зват.
συνωμότη
Мн. ч.
им.
οι συνωμότες
вин.
τους συνωμότες
род.
των συνωμοτών
зват.
συνωμότες
Примеры
Οι συνωμότες σχεδίαζαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση.
Заговорщики планировали свергнуть правительство. · The conspirators planned to overthrow the government.
Ο συνωμότης συνελήφθη από την αστυνομία.
Заговорщик был арестован полицией. · The conspirator was arrested by the police.
Του συνωμότη απαγορεύθηκε η έξοδος από την πόλη.
Заговорщику было запрещено покидать город. · The conspirator was forbidden to leave the city.