συγκάλυψη
[siŋˈkalypi]существительноеη · женский родB2
Значения
1
сокрытие, утаивание
concealment, cover-up · η συγκάλυψη της αλήθειας — утаивание правды
2
укрывательство (правонарушения)
harboring (a crime) · συγκάλυψη εγκλήματος — укрывательство преступления
Грамматика
Ед. ч.
им.
η συγκάλυψη
вин.
τη συγκάλυψη
род.
της συγκάλυψης
зват.
συγκάλυψη
Мн. ч.
им.
οι συγκαλύψεις
вин.
τις συγκαλύψεις
род.
των συγκαλύψεων
зват.
συγκαλύψεις
Примеры
Η συγκάλυψη των σκανδάλων ήταν αδύνατη.
Сокрытие скандалов было невозможно. · Concealing the scandals was impossible.
Κατηγορήθηκε για συγκάλυψη εγκλήματος.
Его обвинили в укрывательстве преступления. · He was charged with harboring a crime.
Οι συγκαλύψεις των αρχών προκάλεσαν οργή.
Утаивания властей вызвали гнев. · The authorities' cover-ups provoked outrage.