στρατάρχης
[straˈtarçis]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
военачальник, полководец, командующий армией
military commander, general, supreme commander of an army · ο στρατάρχης της αρχαίας Ελλάδας — полководец древней Греции
2
в древности: главнокомандующий в военной экспедиции или походе
in antiquity: supreme military leader of an expedition or campaign · στρατάρχης του ελληνικού στρατεύματος — главнокомандующий греческого войска
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο στρατάρχης
вин.
τον στρατάρχη
род.
του στρατάρχη
зват.
στρατάρχη
Мн. ч.
им.
οι στρατάρχες
вин.
τους στρατάρχες
род.
των στρατάρχων
зват.
στρατάρχες
Примеры
Ο Περικλής ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στρατάρχες της Αθήνας.
Перикл был одним из величайших афинских полководцев. · Pericles was one of the greatest military commanders of Athens.
Ο στρατάρχης απέφασε να επιτεθεί κατά του εχθρού την επόμενη μέρα.
Полководец решил атаковать врага на следующий день. · The commander decided to attack the enemy the next day.
Οι Έλληνες ακολουθούσαν τον στρατάρχη με αφοσίωση και θάρρος.
Греки следовали за полководцем с преданностью и мужеством. · The Greeks followed their commander with loyalty and courage.