στασιαστής
[stasiaˈstis]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
мятежник, бунтовщик, участник восстания
insurgent, rebel, participant in a revolt or factional strife · συμμετοχή σε στάσιμο κίνημα — участие в мятежном движении
2
приверженец враждующей политической фракции (особ. в древних городах-государствах)
adherent of a rival political faction, partisan in factional conflict · υπέρ μιας πολιτικής σχάσης — в пользу одной из политических группировок
Грамматика
Ед. ч.
им.
o στασιαστής
вин.
τον στασιαστή
род.
του στασιαστή
зват.
στασιαστή
Мн. ч.
им.
οι στασιαστές
вин.
τους στασιαστές
род.
των στασιαστών
зват.
στασιαστές
Примеры
Οι στασιαστές ήθελαν να αλλάξουν την κυβέρνηση.
Мятежники хотели свергнуть правительство. · The insurgents wanted to overthrow the government.
Ο στασιαστής συνελήφθη κατά τη διαδήλωση.
Бунтовщик был арестован во время демонстрации. · The rebel was arrested during the demonstration.
Οι ιστορικοί μελέτησαν τη συμπεριφορά των στασιαστών.
Историки изучали поведение членов враждующих фракций. · Historians studied the behaviour of factional partisans.