σπάταλος
[ˈspatalos]прилагательноеB2
Значения
1
расточительный, жаждущий роскоши
extravagant, luxurious, profligate · σπάταλος τρόπος ζωής — расточительный образ жизни
2
распущенный, развратный
dissolute, licentious · σπάταλα έθιμα — развратные обычаи
Грамматика
мужской род
им.
σπάταλος
вин.
σπάταλο
род.
σπάταλου
зват.
σπάταλε
женский род
им.
σπάταλη
вин.
σπάταλη
род.
σπάταλης
зват.
σπάταλη
средний род
им.
σπάταλο
вин.
σπάταλο
род.
σπάταλου
зват.
σπάταλο
Примеры
Οι σπάταλες εξόδους του τον έφτασαν στη χρεοκοπία.
Его расточительные траты довели его до банкротства. · His extravagant spending drove him to bankruptcy.
Έζησε σπάταλα χωρίς να ενδιαφέρεται για τίποτα.
Он жил расточительно, ни о чём не беспокоясь. · He lived luxuriously without a care in the world.
Η σπάταλη αυτοκράτειρα αγαπούσε τα πολυτελή δώρα.
Эта развратная императрица любила дорогие подарки. · That dissolute empress loved expensive gifts.