σουλτάνος
[sulˈtanos]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
султан (правитель в исламских странах)
sultan (ruler in Islamic countries) · ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας — султан Османской империи
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο σουλτάνος
вин.
τον σουλτάνο
род.
του σουλτάνου
зват.
σουλτάνε
Мн. ч.
им.
οι σουλτάνοι
вин.
τους σουλτάνους
род.
των σουλτάνων
зват.
σουλτάνοι
Примеры
Ο σουλτάνος Σουλεϊμάν ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες.
Султан Сулейман был одним из самых важных лидеров. · Sultan Suleiman was one of the most important leaders.
Στην περίοδο του σουλτάνου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ισχυρή.
В период султана Османская империя была сильной. · During the sultan's time, the Ottoman Empire was powerful.
Οι σουλτάνοι χρησιμοποιούσαν τη δύναμη για να διοικήσουν τις επικράτειές τους.
Султаны использовали силу для управления своими территориями. · Sultans used power to rule their territories.