σερίφης
[seˈrifis]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
шериф (американский полицейский чиновник)
sheriff (American law enforcement officer) · ο σερίφης της κομητείας — шериф округа
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο σερίφης
вин.
τον σερίφη
род.
του σερίφη
зват.
σερίφη
Мн. ч.
им.
οι σερίφηδες
вин.
τους σερίφηδες
род.
των σερίφηδων
зват.
σερίφηδες
Примеры
Ο σερίφης έφερε τον κατηγορούμενο στο δικαστήριο.
Шериф привел подозреваемого в суд. · The sheriff brought the defendant to court.
Κάλεσε τον σερίφη για βοήθεια.
Он позвал шерифа на помощь. · He called the sheriff for help.
Οι σερίφηδες της Αριζόνας είναι περίφημοι.
Шерифы Аризоны известны на всю страну. · Arizona sheriffs are famous nationwide.