ρητορικός
[ri.toˈri.kos]прилагательноеB2
Значения
1
относящийся к красноречию, риторике; ораторский
relating to rhetoric or oratory; rhetorical · ρητορικές ικανότητες — ораторские способности
2
напыщенный, высокопарный, без глубокого содержания
bombastic, grandiloquent; lacking substance · ρητορικές φράσεις — напыщенные фразы
Грамматика
мужской род
им.
ρητορικός
вин.
ρητορικό
род.
ρητορικού
зват.
ρητορικέ
женский род
им.
ρητορική
вин.
ρητορική
род.
ρητορικής
зват.
ρητορική
средний род
им.
ρητορικό
вин.
ρητορικό
род.
ρητορικού
зват.
ρητορικό
Примеры
Ο καθηγητής διδάσκει ρητορικές τεχνικές στους μαθητές.
Преподаватель учит студентов ораторским приёмам. · The professor teaches rhetorical techniques to his students.
Η ομιλία του ήταν γεμάτη ρητορικές φράσεις χωρίς νόημα.
Его речь была полна напыщенных фраз без смысла. · His speech was full of bombastic phrases devoid of meaning.
Αυτό είναι ένα ρητορικό ερώτημα που δεν χρειάζεται απάντηση.
Это риторический вопрос, на который не требуется ответ. · This is a rhetorical question that doesn't require an answer.
Η ρητορική του ήταν υπερβολική και ακατάλληλη για τη συζήτηση.
Его напыщенный стиль был неуместен для обсуждения. · His rhetorical style was excessive and inappropriate for the discussion.