προϋπόθεση
[proˈipoθesi]существительноеη · женский родB1
Значения
1
предусловие, условие, которое должно быть выполнено заранее
prerequisite, a condition that must be satisfied beforehand · προϋπόθεση για την εγγραφή — предусловие для регистрации
2
предположение, исходное допущение в логике или философии
presupposition, an underlying assumption in logic or philosophy · βασική προϋπόθεση του επιχειρήματος — основное допущение аргумента
Грамматика
Ед. ч.
им.
η προϋπόθεση
вин.
την προϋπόθεση
род.
της προϋπόθεσης
зват.
προϋπόθεση
Мн. ч.
им.
οι προϋποθέσεις
вин.
τις προϋποθέσεις
род.
των προϋποθέσεων
зват.
προϋποθέσεις
Примеры
Η γνώση αγγλικών είναι προϋπόθεση για τη θέση.
Знание английского языка является предусловием для должности. · Knowledge of English is a prerequisite for the position.
Πρέπει να πληρώσετε τις προϋποθέσεις του συμβολαίου.
Вы должны выполнить условия контракта. · You must fulfil the terms of the contract.
Αυτή είναι μια βασική προϋπόθεση της θεωρίας.
Это основное допущение теории. · This is a fundamental assumption of the theory.
Χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.
Без необходимых предусловий мы не можем продолжать. · Without the necessary prerequisites, we cannot proceed.