προσκυνητής
[proskiniˈtis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
паломник, богомольец
pilgrim, devotee · προσκυνητής στο ιερό — паломник в святилище
2
тот, кто почитает, поклоняется (кому-либо или чему-либо)
worshipper, one who reveres · προσκυνητής της τέχνης — почитатель искусства
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο προσκυνητής
вин.
τον προσκυνητή
род.
του προσκυνητή
зват.
προσκυνητή
Мн. ч.
им.
οι προσκυνητές
вин.
τους προσκυνητές
род.
των προσκυνητών
зват.
προσκυνητές
Примеры
Χιλιάδες προσκυνητές επισκέπτονται το ιερό κάθε χρόνο.
Тысячи паломников посещают святилище каждый год. · Thousands of pilgrims visit the sanctuary every year.
Ο προσκυνητής ανήλθε στο βουνό με σεβασμό.
Паломник поднялся на гору с благоговением. · The pilgrim ascended the mountain with reverence.
Οι προσκυνητές της φιλοσοφίας αναζητούν την αλήθεια.
Почитатели философии ищут истину. · Those devoted to philosophy seek the truth.