πολιορκητής
[poljorkiˈtis]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
осаждающий город, осаждавший
besieger, one who lays siege to a city · ο πολιορκητής κυκλώνει την πόλη — осаждающий окружает город
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο πολιορκητής
вин.
τον πολιορκητή
род.
του πολιορκητή
зват.
πολιορκητή
Мн. ч.
им.
οι πολιορκητές
вин.
τους πολιορκητές
род.
των πολιορκητών
зват.
πολιορκητές
Примеры
Οι πολιορκητές προσπάθησαν να σπάσουν τα τείχη.
Осаждающие попытались разрушить стены. · The besiegers tried to break down the walls.
Ο πολιορκητής ήταν καταδικασμένος να περιμένει.
Осаждающему пришлось ждать. · The besieger was condemned to wait.
Οι αρχαίοι πολιορκητές χρησιμοποίησαν αλλόκοτες μηχανές.
Древние осаждавшие использовали странные машины. · The ancient besiegers employed curious siege engines.