περηφάνια
[periˈfania]существительноеη · женский родB1
Значения
1
гордость, гордыня
pride, arrogance · υπερβολική αυτοεκτίμηση — чрезмерное самомнение
Грамматика
Ед. ч.
им.
η περηφάνια
вин.
την περηφάνια
род.
της περηφάνιας
зват.
περηφάνια
Мн. ч.
им.
οι περηφάνιες
вин.
τις περηφάνιες
род.
των περηφανιών
зват.
περηφάνιες
Примеры
Η περηφάνιά του τον εμπόδισε να ζητήσει συγγνώμη.
Его гордость помешала ему извиниться. · His pride prevented him from apologizing.
Δεν έπρεπε να αφήσεις την περηφάνια να κυβερνήσει τις αποφάσεις σου.
Ты не должен был позволять гордыне управлять твоими решениями. · You shouldn't let arrogance govern your decisions.
Με μεγάλη περηφάνια παρουσίασε τα έργα της.
С большой гордостью она представила свои работы. · With great pride, she presented her works.