πεπρωμένος
[peproˈmenos]прилагательноеC1
Значения
1
предопределённый, неизбежный, роковой
fated, destined, inevitable · πεπρωμένη μοίρα — роковая судьба
2
обречённый на смерть, смертный (в древней философии)
doomed to die, mortal (in ancient philosophy) · πεπρωμένος θάνατος — неминуемая смерть
Грамматика
мужской род
им.
πεπρωμένος
вин.
πεπρωμένο
род.
πεπρωμένου
зват.
πεπρωμένε
женский род
им.
πεπρωμένη
вин.
πεπρωμένη
род.
πεπρωμένης
зват.
πεπρωμένη
средний род
им.
πεπρωμένο
вин.
πεπρωμένο
род.
πεπρωμένου
зват.
πεπρωμένο
Примеры
Η πεπρωμένη μοίρα του δεν ήταν να ζήσει πολύ.
Его роковой судьбе не было суждено прожить долго. · His fated destiny was not to live long.
Στην αρχαία τραγωδία, οι πεπρωμένοι ήρωες αγωνίζονται κατά της ανάγκης.
В древней трагедии обречённые герои борются против необходимости. · In ancient tragedy, doomed heroes struggle against necessity.
Ήταν πεπρωμένο ότι θα συναντηθούν πάλι κάποια μέρα.
Было суждено им встретиться снова когда-нибудь. · It was fated that they would meet again someday.