πεισματάρης
[piˈsmataˌris]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
упрямец, человек, который всё делает из упрямства
stubborn person, someone who does things out of sheer obstinacy · είναι πεισματάρης και δεν άκουσε κανέναν — он упрямец и никого не слушал
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο πεισματάρης
вин.
τον πεισματάρη
род.
του πεισματάρη
зват.
πεισματάρη
Мн. ч.
им.
οι πεισματάρηδες
вин.
τους πεισματάρηδες
род.
των πεισματάρηδων
зват.
πεισματάρηδες
Примеры
Ο πεισματάρης δεν θέλησε να δεχτεί τη βοήθειά μας.
Упрямец отказался принять нашу помощь. · The stubborn fellow refused to accept our help.
Οι πεισματάρηδες της τάξης δεν τηρούσαν τους κανόνες.
Упрямцы в классе не соблюдали правила. · The obstinate kids in the class wouldn't follow the rules.
Είσαι τέτοιος πεισματάρη που κάνεις το αντίθετο απ' ό,τι σου λένε.
Ты такой упрямец, что делаешь противоположное тому, что тебе говорят. · You're such a stubborn person that you do the opposite of what you're told.
Ο γιος μας έχει φάση πεισματάρη και δε βλέπει λογική.
Наш сын в упрямой фазе и не видит логики. · Our son is being stubborn and won't listen to reason.