πειρατής
[pireˈtis]существительноеο · мужской родA2
Значения
1
пират
pirate · πειρατής των θαλασσών — морской пират
Грамматика
Ед. ч.
им.
o πειρατής
вин.
τον πειρατή
род.
του πειρατή
зват.
πειρατή
Мн. ч.
им.
οι πειρατές
вин.
τους πειρατές
род.
των πειρατών
зват.
πειρατές
Примеры
Ο πειρατής επιτέθηκε στο πλοίο.
Пират напал на корабль. · The pirate attacked the ship.
Οι πειρατές ζούσαν στη θάλασσα.
Пираты жили на море. · The pirates lived at sea.
Συνελήφθη ένας περίφημος πειρατή.
Был арестован известный пират. · A famous pirate was arrested.
Τα θήματα των πειρατών περιέχονταν στο αρχείο.
Материалы о пиратах хранились в архиве. · Records of the pirates were kept in the archive.