παρανομία
[ˌparanoˈmia]существительноеη · женский родB2
Значения
1
нарушение закона, беззаконие
violation of the law, lawlessness · παρανομία σε δημόσιο όργανο — беззаконие в государственном органе
2
противоправное действие, преступление
illegal act, criminal offense · σοβαρή παρανομία — серьёзное преступление
Грамматика
Ед. ч.
им.
η παρανομία
вин.
την παρανομία
род.
της παρανομίας
зват.
παρανομία
Мн. ч.
им.
οι παρανομίες
вин.
τις παρανομίες
род.
των παρανομιών
зват.
παρανομίες
Примеры
Η παρανομία στη δημοσία διοίκηση είναι σοβαρό πρόβλημα.
Беззаконие в государственной администрации — серьёзная проблема. · Lawlessness in public administration is a serious problem.
Καταγγέλλει τις παρανομίες του κατεστημένου.
Он разоблачает преступления истеблишмента. · He denounces the crimes of the establishment.
Το δικαστήριο καταδίκασε τις παρανομίες των υπαλλήλων.
Суд осудил противоправные действия чиновников. · The court condemned the illegal acts of the officials.