παρακλητικός
[paraklitiˈkos]прилагательное · мужской родC1
Значения
1
умоляющий, просительный; выражающий просьбу или мольбу
beseeching, supplicatory, expressing an earnest request or plea · παρακλητικός τόνος — умоляющий тон
2
утешительный, утешающий (в религиозном или литературном контексте)
consolatory, comforting (in religious or literary contexts) · παρακλητικό λόγο — утешительное слово
Грамматика
мужской род
им.
παρακλητικός
вин.
παρακλητικό
род.
παρακλητικού
зват.
παρακλητικέ
женский род
им.
παρακλητική
вин.
παρακλητική
род.
παρακλητικής
зват.
παρακλητική
средний род
им.
παρακλητικό
вин.
παρακλητικό
род.
παρακλητικού
зват.
παρακλητικό
Примеры
Με παρακλητικό φωνή ζητούσε συγχώρεση.
Умоляющим голосом просил прощения. · In a beseeching voice, he asked for forgiveness.
Το παρακλητικό κείμενο του ποιητή μας συγκίνησε.
Утешительный текст поэта растрогал нас. · The poet's consolatory text moved us deeply.
Χρησιμοποίησε παρακλητικό τόνο για να τον πείσει.
Он использовал умоляющий тон, чтобы убедить его. · He used a beseeching tone to convince him.