παραβάτης
[paraˈvatis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
нарушитель (закона, правила)
violator, transgressor (of law, rule) · παραβάτης του νόμου — нарушитель закона
2
преступник, правонарушитель
offender, lawbreaker · ποινικός παραβάτης — уголовный преступник
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο παραβάτης
вин.
τον παραβάτη
род.
του παραβάτη
зват.
παραβάτη
Мн. ч.
им.
οι παραβάτες
вин.
τους παραβάτες
род.
των παραβατών
зват.
παραβάτες
Примеры
Ο παραβάτης του συμβολαίου θα τιμωρηθεί.
Нарушитель контракта будет наказан. · The violator of the contract will be punished.
Οι παραβάτες των κανόνων δεν θα αποφύγουν τις συνέπειες.
Нарушители правил не избежат последствий. · The rule-breakers will not escape the consequences.
Κατέθεσε κατά του παραβάτη στο δικαστήριο.
Он дал показания против нарушителя в суде. · He testified against the offender in court.