ορμητικός
[ormitiˈkos]прилагательноеB2
Значения
1
импульсивный, порывистый
impulsive, hasty, vehement · ορμητικός άνθρωπος — порывистый человек
2
стремительный, бурный (о явлениях, процессах)
rushing, violent, turbulent (of phenomena) · ορμητικό ρεύμα — стремительное течение
Грамматика
мужской род
им.
ορμητικός
вин.
ορμητικό
род.
ορμητικού
зват.
ορμητικέ
женский род
им.
ορμητική
вин.
ορμητική
род.
ορμητικής
зват.
ορμητική
средний род
им.
ορμητικό
вин.
ορμητικό
род.
ορμητικού
зват.
ορμητικό
Примеры
Το παιδί έχει ορμητικό χαρακτήρα και δυσκολεύεται να υπακούει.
У ребёнка вспыльчивый характер, и ему трудно подчиняться. · The child has an impulsive temperament and struggles to obey.
Το ορμητικό ρεύμα του ποταμού μας εμπόδισε να περάσουμε.
Стремительное течение реки помешало нам перейти. · The rushing river current prevented us from crossing.
Έκανε ορμητικές κινήσεις με τα χέρια του ενώ μιλούσε.
Он делал порывистые жесты руками, пока говорил. · He made abrupt, vehement gestures with his hands as he spoke.
Η ορμητική της απάντηση είπε όλα όσα σκεφτόταν.
Её импульсивный ответ выказал всё, что она думала. · Her hasty answer revealed everything she was thinking.