οπλαρχηγός
[oplarˈxiɣos]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
командир вооружённых сил, военачальник
commander of armed forces, military leader · ο οπλαρχηγός του στρατού — командующий армией
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο οπλαρχηγός
вин.
τον οπλαρχηγό
род.
του οπλαρχηγού
зват.
οπλαρχηγέ
Мн. ч.
им.
οι οπλαρχηγοί
вин.
τους οπλαρχηγούς
род.
των οπλαρχηγών
зват.
οπλαρχηγοί
Примеры
Ο οπλαρχηγός διεύθυνε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με στρατηγική σκέψη.
Военачальник руководил боевыми операциями со стратегическим мышлением. · The military commander directed the combat operations with strategic thinking.
Στην αρχαία Ελλάδα, κάθε πόλη-κράτος είχε τον δικό της οπλαρχηγό.
В древней Греции каждый город-государство имел своего военного вождя. · In ancient Greece, each city-state had its own military leader.
Οι ιστορικοί μελέτησαν τις αποφάσεις του οπλαρχηγού κατά τον πόλεμο.
Историки изучили решения полководца во время войны. · Historians studied the decisions of the military commander during the war.