μπάρετ
[baˈret]существительноеτο · средний родA2
Значения
1
берет (головной убор)
beret (a type of hat) · το μπάρετ του στρατιώτη — берет солдата
Грамматика
Ед. ч.
им.
το μπάρετ
вин.
το μπάρετ
род.
του μπάρετ
зват.
μπάρετ
Мн. ч.
им.
τα μπάρετ
вин.
τα μπάρετ
род.
των μπάρετ
зват.
μπάρετ
Примеры
Ο στρατιώτης φορούσε ένα μπάρετ.
Солдат носил берет. · The soldier wore a beret.
Της άρεσε το κόκκινο μπάρετ της.
Ей нравился её красный берет. · She liked her red beret.
Τα μπάρετ είναι δημοφιλή στη Γαλλία.
Береты популярны во Франции. · Berets are popular in France.