μοναχοπαίδι
[monaˈxopeði]существительноеτο · средний родB1
Значения
1
только ребёнок, единственный в семье
only child · το παιδί που είναι μόνο του — единственное дитя в семье
Грамматика
Ед. ч.
им.
το μοναχοπαίδι
вин.
το μοναχοπαίδι
род.
του μοναχοπαιδιού
зват.
μοναχοπαίδι
Мн. ч.
им.
τα μοναχοπαίδια
вин.
τα μοναχοπαίδια
род.
των μοναχοπαιδιών
зват.
μοναχοπαίδια
Примеры
Το μοναχοπαίδι ήθελε περισσότερη προσοχή από τους γονείς.
Единственный в семье ребёнок хотел больше внимания от родителей. · The only child wanted more attention from his parents.
Συχνά τα μοναχοπαίδια είναι πιο ανεξάρτητα.
Часто единственные дети более самостоятельны. · Often only children are more independent.
Η μητέρα του μοναχοπαιδιού ήταν πολύ προστατευτική.
Мать единственного ребёнка была очень опекающей. · The only child's mother was very protective.