μελαγχολία
[melɑŋˈxoliɑ]существительноеη · женский родB2
Значения
1
меланхолия, глубокая печаль, уныние
melancholy, deep sadness, despondency · κατάθλιψη της ψυχής — угнетение духа
2
меланхолическое настроение, задумчивость
melancholic mood, pensiveness · σκοτεινή διάθεση — мрачное настроение
Грамматика
Ед. ч.
им.
η μελαγχολία
вин.
τη μελαγχολία
род.
της μελαγχολίας
зват.
μελαγχολία
Мн. ч.
им.
οι μελαγχολίες
вин.
τις μελαγχολίες
род.
των μελαγχολιών
зват.
μελαγχολίες
Примеры
Η μελαγχολία του ήταν ορατή στα μάτια του.
Его меланхолия была видна в его глазах. · His melancholy was visible in his eyes.
Του επικρατούσε μια βαθιά μελαγχολία τους χειμερινούς μήνες.
В зимние месяцы им овладевала глубокая меланхолия. · In the winter months, a deep melancholy took hold of him.
Η μελαγχολία του ποιητή εκφράστηκε στα του ποιήματα.
Меланхолия поэта выразилась в его стихах. · The poet's melancholy found expression in his poems.
Εκείνες τις μελαγχολίες τις ξεπέρασε με το χρόνο.
Те приступы меланхолии он преодолел со временем. · Those fits of melancholy he overcame with time.