μαθητής
[maθiˈtis]существительноеο · мужской родA1
Значения
1
ученик, школьник
student, pupil, schoolboy · μαθητής του σχολείου — ученик школы
2
ученик, последователь (учителя, философа)
disciple, follower · μαθητής του Σωκράτη — ученик Сократа
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο μαθητής
вин.
τον μαθητή
род.
του μαθητή
зват.
μαθητή
Мн. ч.
им.
οι μαθητές
вин.
τους μαθητές
род.
των μαθητών
зват.
μαθητές
Примеры
Οι μαθητές πάνε στο σχολείο το πρωί.
Ученики идут в школу с утра. · The pupils go to school in the morning.
Ο μαθητής έχει πολλά βιβλία.
У ученика много книг. · The student has many books.
Μιλούσε στον μαθητή του με υπομονή.
Он говорил со своим учеником терпеливо. · He spoke to his pupil with patience.
Του αρέσει να είναι καλός μαθητής.
Ему нравится быть хорошим учеником. · He likes to be a good student.