κυνηγάς
[ciɲiˈɣas]существительноеο · мужской родA2
Значения
1
охотник
hunter · άνδρας που κυνηγά — мужчина, который охотится
2
преследователь, охотник (за кем-то)
pursuer, one who hunts (someone) · αυτός που ακολουθεί κάποιον — тот, кто преследует кого-то
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο κυνηγάς
вин.
τον κυνηγά
род.
του κυνηγά
зват.
κυνηγέ
Мн. ч.
им.
οι κυνηγοί
вин.
τους κυνηγούς
род.
των κυνηγών
зват.
κυνηγοί
Примеры
Ο κυνηγάς ξεκίνησε νωρίς το πρωί.
Охотник вышел рано утром. · The hunter set out early in the morning.
Είδαμε τους κυνηγούς με τα όπλα τους.
Мы видели охотников с их оружием. · We saw the hunters with their weapons.
Ο κυνηγός είναι έμπειρος στο δάσος.
Охотник опытен в лесу. · The hunter is experienced in the forest.
Κυνηγέ, πού πηγαίνεις με τη φυσέκα;
Охотник, куда ты идёшь с ружьём? · Hunter, where are you going with your rifle?