κτήτορας
[ˈktitoras]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
основатель (монастыря, храма, учреждения)
founder (of a monastery, church, institution) · ο κτήτορας του μοναστηριού — основатель монастыря
2
благодетель, меценат (исторический или церковный контекст)
benefactor, patron (historical or ecclesiastical context) · ο κτήτορας της εκκλησίας — благодетель церкви
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο κτήτορας
вин.
τον κτήτορα
род.
του κτήτορα
зват.
κτήτορα
Мн. ч.
им.
οι κτήτορες
вин.
τους κτήτορες
род.
των κτήτορων
зват.
κτήτορες
Примеры
Ο κτήτορας του μοναστηριού ήταν ένας πλούσιος έμπορος.
Основатель монастыря был богатым купцом. · The founder of the monastery was a wealthy merchant.
Οι κτήτορες της Μονής Σουμελά έχουν αποτυπωθεί στα χρονικά.
Благодетели монастыря Сумела запечатлены в летописях. · The benefactors of Sumela Monastery are recorded in the chronicles.
Δεν ξέρουμε τον κτήτορα του αρχαίου ναού.
Мы не знаем основателя древнего храма. · We do not know the founder of the ancient temple.