κλέφτης
[ˈklefti]существительноеο · мужской родA2
Значения
1
вор, грабитель
thief, robber · ένας κλέφτης έκλεψε το αυτοκίνητο — вор украл машину
2
разбойник (историческая Греция)
brigand, rebel fighter (historical Greece) · οι κλέφτες κατά την Οθωμανική περίοδο — разбойники во времена османского владычества
Грамматика
Ед. ч.
им.
o κλέφτης
вин.
τον κλέφτη
род.
του κλέφτη
зват.
κλέφτη
Мн. ч.
им.
οι κλέφτες
вин.
τους κλέφτες
род.
των κλεφτών
зват.
κλέφτες
Примеры
Ο κλέφτης συνελήφθη από την αστυνομία.
Вора задержала полиция. · The thief was arrested by the police.
Προσέχ τα πορτοφόλια σας, υπάρχουν κλέφτες εδώ.
Берегите кошельки, здесь есть воры. · Watch your wallets, there are thieves around here.
Την νύχτα έγινε κλέφτης και έκλεψε χρήματα.
Ночью он совершил кражу и украл деньги. · One night he turned to theft and stole money.
Τον κλέφτη δεν τον βρήκαν ποτέ.
Вора так никогда и не поймали. · They never found the thief.