κεφαλάρχης
[kefaˈlarçis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
глава монастыря или религиозной общины
head of a monastery or religious community · ο κεφαλάρχης του μοναστηριού — игумен монастыря
2
начальник, руководитель (в историческом контексте)
leader, chief (in historical contexts) · κεφαλάρχης της κοινότητας — глава общины
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο κεφαλάρχης
вин.
τον κεφαλάρχη
род.
του κεφαλάρχη
зват.
κεφαλάρχη
Мн. ч.
им.
οι κεφαλάρχες
вин.
τους κεφαλάρχες
род.
των κεφαλάρχων
зват.
κεφαλάρχες
Примеры
Ο κεφαλάρχης του μοναστηριού ήταν πολύ αυστηρός.
Игумен монастыря был очень строгим. · The abbot of the monastery was very strict.
Οι κεφαλάρχες των κοινοτήτων συναντήθησαν για διαβουλεύσεις.
Главы общин встретились для консультаций. · The leaders of the communities met for consultations.
Τον κεφαλάρχη εξέλεξαν οι μοναχοί με σεβασμό.
Монахи избрали игумена с почтением. · The monks elected the abbot with respect.