κατακραυγή
[kataˈkraviʝi]существительноеη · женский родC1
Значения
1
громкий крик, вопль (особенно множественные голоса в протест или отчаяние)
loud cry, outcry, clamour (especially multiple voices in protest or anguish) · κατακραυγή του πλήθους — крик толпы
2
протестующий голос, возмущение (переносно: общественное недовольство)
protest, outcry (figuratively: public dissent or disapproval) · κατακραυγή κατά της απόφασης — протест против решения
Грамматика
Ед. ч.
им.
η κατακραυγή
вин.
την κατακραυγή
род.
της κατακραυγής
зват.
κατακραυγή
Мн. ч.
им.
οι κατακραυγές
вин.
τις κατακραυγές
род.
των κατακραυγών
зват.
κατακραυγές
Примеры
Η κατακραυγή των διαδηλωτών ακούστηκε σε όλη την πλατεία.
Крики протестующих были слышны по всей площади. · The protesters' outcry was heard across the entire square.
Ανέγερσαν το άγαλμα παρά τις κατακραυγές του κόσμου.
Они установили памятник несмотря на возмущение общественности. · They erected the statue despite the public outcry.
Μια κατακραυγή δικαιοσύνης σηκώθηκε από τις θύματα.
Вопль о справедливости раздался от жертв. · A cry for justice rose from the victims.