κατάρα
[kaˈtara]существительноеη · женский родB1
Значения
1
проклятие, ругань
curse, malediction · να ρίξει κατάρα — наложить проклятие
2
беда, несчастье
curse, bane, scourge · η κατάρα της φτώχειας — проклятие бедности
Грамматика
Ед. ч.
им.
η κατάρα
вин.
την κατάρα
род.
της κατάρας
зват.
κατάρα
Мн. ч.
им.
οι κατάρες
вин.
τις κατάρες
род.
των κατάρων
зват.
κατάρες
Примеры
Η κατάρα του πατέρα τον ακολούθησε όλη τη ζωή.
Проклятие отца преследовало его всю жизнь. · His father's curse followed him his whole life.
Έρριξε κατάρες κατά του εχθρού του.
Он проклинал своего врага. · He hurled curses at his enemy.
Η ανεργία είναι κατάρα για την κοινωνία.
Безработица — бич общества. · Unemployment is a scourge on society.
Ξεφύγαμε από την κατάρα της δουλειάς.
Мы избежали адской работы. · We escaped that cursed job.