καραμπίνα
[karaˈbina]существительноеη · женский родB1
Значения
1
карабин (винтовка)
carbine (rifle) · όπλο με κάνη — оружие с длинным стволом
2
карабин (альпинистское снаряжение)
carabiner (climbing equipment) · εξοπλισμός αναρρίχησης — снаряжение для скалолазания
Грамматика
Ед. ч.
им.
η καραμπίνα
вин.
την καραμπίνα
род.
της καραμπίνας
зват.
καραμπίνα
Мн. ч.
им.
οι καραμπίνες
вин.
τις καραμπίνες
род.
των καραμπινών
зват.
καραμπίνες
Примеры
Ο στρατιώτης κρατούσε την καραμπίνα του.
Солдат держал свой карабин. · The soldier held his carbine.
Οι ορειβάτες χρησιμοποιούν καραμπίνες για ασφάλεια.
Альпинисты используют карабины для безопасности. · Climbers use carabiners for safety.
Η καραμπίνα του ήταν φορτωμένη.
Его карабин был заряжен. · His carbine was loaded.