ισχυρισμός
[isxiˈrizmos]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
утверждение, заявление
claim, assertion · ισχυρισμός χωρίς αποδείξεις — утверждение без доказательств
2
настойчивое утверждение, настаивание
insistence, vigorous assertion · ο ισχυρισμός του για δικαιοσύνη — его настойчивость в требовании справедливости
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο ισχυρισμός
вин.
τον ισχυρισμό
род.
του ισχυρισμού
зват.
ισχυρισμέ
Мн. ч.
им.
οι ισχυρισμοί
вин.
τους ισχυρισμούς
род.
των ισχυρισμών
зват.
ισχυρισμοί
Примеры
Ο ισχυρισμός του δεν στηρίζεται σε στοιχεία.
Его утверждение не основано на фактах. · His claim is not based on facts.
Αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του αντιπάλου του.
Он оспорил утверждения своего противника. · He challenged his opponent's assertions.
Με τον ισχυρισμό ότι είναι αθώος, παρουσιάθηκε στο δικαστήριο.
Заявляя о своей невиновности, он предстал перед судом. · Claiming his innocence, he appeared in court.