ιθαγένεια
[iθaˈɣeni.a]существительноеη · женский родC1
Значения
1
гражданство, принадлежность к государству
citizenship, nationality · έχει ελληνική ιθαγένεια — имеет греческое гражданство
Грамматика
Ед. ч.
им.
η ιθαγένεια
вин.
την ιθαγένεια
род.
της ιθαγένειας
зват.
ιθαγένεια
Мн. ч.
им.
οι ιθαγένειες
вин.
τις ιθαγένειες
род.
των ιθαγενειών
зват.
ιθαγένειες
Примеры
Απέκτησε την ελληνική ιθαγένεια πέρυσι.
В прошлом году он получил греческое гражданство. · He acquired Greek citizenship last year.
Η ιθαγένεια είναι δικαίωμα και υποχρέωση.
Гражданство — это право и обязанность. · Citizenship is both a right and a responsibility.
Πολλοί μετανάστες ζητούν την ιθαγένεια της χώρας φιλοξενίας.
Многие мигранты ищут гражданство страны, которая их приютила. · Many migrants seek the citizenship of their host country.