θυσιαστής
[θisjaˈstis]существительноеο · мужской родC1
Значения
1
жрец, священнослужитель, совершающий жертвоприношения
priest, one who performs sacrifices · ο θυσιαστής στο ναό — жрец в храме
2
тот, кто приносит жертву; мученик (переносно)
one who sacrifices; martyr (figuratively) · θυσιαστής για την πατρίδα — жертва ради отечества
Грамматика
Ед. ч.
им.
o θυσιαστής
вин.
τον θυσιαστή
род.
του θυσιαστή
зват.
θυσιαστή
Мн. ч.
им.
οι θυσιαστές
вин.
τους θυσιαστές
род.
των θυσιαστών
зват.
θυσιαστές
Примеры
Ο θυσιαστής ετοίμαζε το ζώο για τη θυσία.
Жрец готовил животное для жертвоприношения. · The priest prepared the animal for the sacrifice.
Οι αρχαίοι θυσιαστές είχαν ιδιαίτερες ευθύνες.
Древние жрецы несли особые обязанности. · The ancient priests had special duties.
Ως θυσιαστή, έχει σημαντικό ρόλο στη κοινότητα.
Как жрец, он имеет важную роль в общине. · As a priest, he holds an important role in the community.