εφιάλτης
[efiˈaltis]существительноеο · мужской родB2
Значения
1
предатель, изменник
traitor, informer · ο εφιάλτης της πατρίδας — предатель родины
2
кошмар, ночной кошмар (архаичное/поэтическое)
nightmare, bad dream (archaic/poetic) · ταράχθηκε από τον εφιάλτη — потревожен кошмаром
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο εφιάλτης
вин.
τον εφιάλτη
род.
του εφιάλτη
зват.
εφιάλτη
Мн. ч.
им.
οι εφιάλτες
вин.
τους εφιάλτες
род.
των εφιαλτών
зват.
εφιάλτες
Примеры
Ο εφιάλτης πρόδωσε τα σχέδια του στρατού.
Предатель выдал военные планы врагу. · The traitor revealed the army's plans to the enemy.
Θεωρούσαν τον πολιτικό εφιάλτη της δημοκρατίας.
Они считали политика предателем демократии. · They considered the politician a traitor to democracy.
Οι εφιάλτες συνεργάστηκαν με την κατοχική δύναμη.
Предатели сотрудничали с оккупационной силой. · The informers collaborated with the occupying force.