Греческий словарь
с грамматикой

επισκοπικός

[episkopiˈkos]прилагательноеC1

Значения

1
епископский, относящийся к епископу или его власти
episcopal, relating to a bishop or his authority · επισκοπικός θρόνος — епископский престол
2
относящийся к епархии или церковной иерархии
relating to a diocese or ecclesiastical hierarchy · επισκοπικά δικαιώματα — епископальные права

Грамматика

мужской род
им.
επισκοπικός
вин.
επισκοπικό
род.
επισκοπικού
зват.
επισκοπικέ
женский род
им.
επισκοπική
вин.
επισκοπική
род.
επισκοπικής
зват.
επισκοπική
средний род
им.
επισκοπικό
вин.
επισκοπικό
род.
επισκοπικού
зват.
επισκοπικό

Примеры

Η επισκοπική εξουσία ασκείται από τον πατριάρχη.
Епископальная власть осуществляется патриархом. · Episcopal authority is exercised by the patriarch.
Το επισκοπικό μουσείο περιέχει σπάνια κειμήλια.
Епископальный музей содержит редкие реликвии. · The episcopal museum houses rare artifacts.
Οι επισκοπικοί κανόνες ρυθμίζουν την ζωή της κοινότητας.
Епископальные правила регулируют жизнь общины. · Episcopal canons regulate the life of the community.