επικυριαρχία
[epikiriˈarçia]существительноеη · женский родC1
Значения
1
господство, верховенство, доминирование
supremacy, dominance, hegemony · η επικυριαρχία μιας δύναμης — верховенство одной державы
2
преобладание, превосходство (в контексте идей, культуры)
cultural or intellectual dominance · η επικυριαρχία της ευρωπαϊκής σκέψης — превосходство европейской мысли
Грамматика
Ед. ч.
им.
η επικυριαρχία
вин.
την επικυριαρχία
род.
της επικυριαρχίας
зват.
επικυριαρχία
Мн. ч.
им.
οι επικυριαρχίες
вин.
τις επικυριαρχίες
род.
των επικυριαρχιών
зват.
επικυριαρχίες
Примеры
Η επικυριαρχία της Αθήνας κράτησε αιώνες.
Господство Афин продлилось столетия. · Athens's supremacy lasted for centuries.
Η οικονομική επικυριαρχία του κράτους είναι αναμφισβήτητη.
Экономическое господство государства неоспоримо. · The state's economic dominance is undeniable.
Κατά την περίοδο της επικυριαρχίας του αυτοκράτορα, η εμπορία ανθούσε.
В период владычества императора торговля процветала. · During the emperor's reign of dominance, trade flourished.