επικεφαλής
[epikefalˈis]прилагательноеB1
Значения
1
стоящий во главе, руководящий
heading, leading, in charge · ο επικεφαλής της αποστολής — глава миссии
2
находящийся в верхней части, на вершине
at the top, at the head · το επικεφαλής μέρος — верхняя часть
Грамматика
мужской род
им.
επικεφαλής
вин.
επικεφαλή
род.
επικεφαλή
зват.
επικεφαλέ
женский род
им.
επικεφαλής
вин.
επικεφαλή
род.
επικεφαλή
зват.
επικεφαλέ
средний род
им.
επικεφαλής
вин.
επικεφαλή
род.
επικεφαλή
зват.
επικεφαλέ
Примеры
Ο Παπαδόπουλος ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης.
Пападопулос возглавлял правительство. · Papadopoulos headed the government.
Ο επικεφαλής μηχανικός έλαβε το βραβείο.
Главный инженер получил награду. · The chief engineer received the award.
Είναι επικεφαλής της νέας έρευνας.
Она руководит новым исследованием. · She is leading the new research.
Οι επικεφαλείς αξιωματούχοι συμφώνησαν στο σχέδιο.
Главные должностные лица согласились с планом. · The senior officials agreed on the plan.