επιθετικός
[epiθeˈtikos]прилагательноеB1
Значения
1
агрессивный, нападающий
aggressive, attacking · επιθετική συμπεριφορά — агрессивное поведение
2
наступательный, атакующий (в войне, спорте)
offensive, attacking (in war, sport) · επιθετική στρατηγία — наступательная стратегия
Грамматика
мужской род
им.
επιθετικός
вин.
επιθετικό
род.
επιθετικού
зват.
επιθετικέ
женский род
им.
επιθετική
вин.
επιθετική
род.
επιθετικής
зват.
επιθετική
средний род
им.
επιθετικό
вин.
επιθετικό
род.
επιθετικού
зват.
επιθετικό
Примеры
Ο παίκτης είχε επιθετική στάση στο παιχνίδι.
Игрок был агрессивен в игре. · The player was aggressive during the match.
Η επιθετική του συμπεριφορά προκάλεσε προβλήματα.
Его агрессивное поведение вызвало проблемы. · His aggressive behaviour caused trouble.
Ξεκίνησαν επιθετικές ενέργειες κατά του εχθρού.
Они начали наступательные операции против врага. · They launched offensive operations against the enemy.
Αυτή η ομάδα παίζει πιο επιθετικά από την άλλη.
Эта команда играет более агрессивно, чем другая. · This team plays more aggressively than the other one.