εξερευνητής
[ekserevinˈθis]существительноеο · мужской родB1
Значения
1
исследователь, исследующий неизведанные территории
explorer, someone who travels to discover new places · ένας εξερευνητής στην Αρκτική — исследователь в Арктике
2
исследователь, учёный, занимающийся исследованиями
researcher, investigator in scientific or scholarly work · εξερευνητής της ιστορίας — исследователь истории
Грамматика
Ед. ч.
им.
ο εξερευνητής
вин.
τον εξερευνητή
род.
του εξερευνητή
зват.
εξερευνητή
Мн. ч.
им.
οι εξερευνητές
вин.
τους εξερευνητές
род.
των εξερευνητών
зват.
εξερευνητές
Примеры
Ο εξερευνητής ανακάλυψε νέες περιοχές στην Αφρική.
Исследователь открыл новые регионы в Африке. · The explorer discovered new regions in Africa.
Οι εξερευνητές κινδύνευσαν για τη γνώση.
Исследователи рисковали ради знания. · The explorers took risks for the sake of knowledge.
Η δουλειά του εξερευνητή απαιτεί θάρρος και υπομονή.
Работа исследователя требует смелости и терпения. · An explorer's work demands courage and patience.