ενοχή
[eˈnoxi]существительноеη · женский родB2
Значения
1
вина, виновность
guilt, culpability · αποδείχθηκε η ενοχή του — его вина была доказана
2
обязательство, долг
obligation, debt · έχει ενοχή απέναντι σε όλους — он в долгу перед всеми
Грамматика
Ед. ч.
им.
η ενοχή
вин.
την ενοχή
род.
της ενοχής
зват.
ενοχή
Мн. ч.
им.
οι ενοχές
вин.
τις ενοχές
род.
των ενοχών
зват.
ενοχές
Примеры
Η ενοχή του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Его вина неоспорима. · His guilt is beyond dispute.
Αισθάνεται μεγάλη ενοχή για τα όσα έκανε.
Он испытывает сильное чувство вины за свои поступки. · He feels great guilt for what he did.
Την ενοχή του απέδειξε με στοιχεία.
Доказал его вину на основе улик. · He proved his guilt with evidence.