εκμάθηση
[ekˈmaθisi]существительноеη · женский родB2
Значения
1
обучение, освоение (навыка, языка и т.д.)
learning, acquisition (of a skill, language, etc.) · εκμάθηση αγγλικών — обучение английскому языку
2
изучение, постижение (знания, предмета)
study, mastery (of knowledge, a subject) · εκμάθηση της ιστορίας — изучение истории
Грамматика
Ед. ч.
им.
η εκμάθηση
вин.
την εκμάθηση
род.
της εκμάθησης
зват.
εκμάθηση
Мн. ч.
им.
οι εκμαθήσεις
вин.
τις εκμαθήσεις
род.
των εκμαθήσεων
зват.
εκμαθήσεις
Примеры
Η εκμάθηση μιας νέας γλώσσας απαιτεί αφοσίωση.
Изучение нового языка требует преданности. · Learning a new language requires dedication.
Στο σχολείο δίνουν έμφαση στην εκμάθηση πρακτικών δεξιοτήτων.
В школе делают упор на обучение практическим навыкам. · At school they emphasize the acquisition of practical skills.
Η εκμάθηση μουσικής ξεκίνησε από μικρή ηλικία.
Обучение музыке началось с раннего возраста. · Music training began at an early age.