εκδίκηση
[ekˈðiki.si]существительноеη · женский родB1
Значения
1
мщение, возмездие
revenge, vengeance · έψαχνε εκδίκηση για την προδοσία — он искал мщение за предательство
2
справедливое возмездие, кара
just retribution, comeuppance · η εκδίκηση για τα εγκλήματά του — справедливое наказание за его преступления
Грамматика
Ед. ч.
им.
η εκδίκηση
вин.
την εκδίκηση
род.
της εκδίκησης
зват.
εκδίκηση
Мн. ч.
им.
οι εκδικήσεις
вин.
τις εκδικήσεις
род.
των εκδικήσεων
зват.
εκδικήσεις
Примеры
Ζητούσε εκδίκηση για τις απώλειές του.
Он искал мщение за свои потери. · He sought revenge for his losses.
Η εκδίκησή του ήταν γλυκιά και απροσδόκητη.
Его мщение было сладким и неожиданным. · His revenge was sweet and unexpected.
Οι εκδικήσεις δεν λύνουν τίποτα.
Мщение ничего не решает. · Revenge solves nothing.