εγκατάλειψη
[eŋkatˈalipsi]существительноеη · женский родB1
Значения
1
отказ, оставление (человека, места, идеи)
abandonment, desertion (of a person, place, or idea) · η εγκατάλειψη του παιδιού — оставление ребёнка
2
отступление, отказ (от плана, попытки)
giving up, renunciation (of a plan, attempt) · η εγκατάλειψη του σχεδίου — отказ от плана
Грамматика
Ед. ч.
им.
η εγκατάλειψη
вин.
την εγκατάλειψη
род.
της εγκατάλειψης
зват.
εγκατάλειψη
Мн. ч.
им.
οι εγκαταλείψεις
вин.
τις εγκαταλείψεις
род.
των εγκαταλείψεων
зват.
εγκαταλείψεις
Примеры
Η εγκατάλειψη του παιδιού είναι σοβαρό έγκλημα.
Оставление ребёнка — серьёзное преступление. · Child abandonment is a serious crime.
Αποφάσισε την εγκατάλειψη του έργου μετά από μήνες.
Он решил отказаться от работы после месяцев колебаний. · He decided to give up the project after months of hesitation.
Οι εγκαταλείψεις των κατοικιών αυξήθηκαν κατά το πόλεμο.
Во время войны количество оставленных домов возросло. · The number of abandoned dwellings increased during the war.