δυσφορία
[disfɔˈria]существительноеη · женский родB2
Значения
1
дисфория, расстройство настроения, тоска
dysphoria, a state of unease or dissatisfaction · αίσθημα δυσφορίας — чувство беспокойства
2
раздражение, дурное настроение
irritability, ill humor · στιγμές δυσφορίας — моменты раздражения
Грамматика
Ед. ч.
им.
η δυσφορία
вин.
τη δυσφορία
род.
της δυσφορίας
зват.
δυσφορία
Мн. ч.
им.
οι δυσφορίες
вин.
τις δυσφορίες
род.
των δυσφοριών
зват.
δυσφορίες
Примеры
Η δυσφορία του ήταν σαφής στο πρόσωπό του.
Его недовольство было очевидно на его лице. · His displeasure was evident on his face.
Περνούσε περιόδους δυσφορίας και απελπισίας.
Он переживал периоды тоски и отчаяния. · He went through periods of dysphoria and despair.
Η δυσφορία επικρατούσε στο σπίτι εκείνο το πρωί.
В доме царило недовольство в то утро. · Ill humor prevailed in that house that morning.