δυσμένεια
[ðisˈmeni.a]существительноеη · женский родB2
Значения
1
враждебность, недоброжелательность
hostility, ill will, animosity · δυσμένεια απέναντί του — враждебность по отношению к нему
2
неудача, невезение (архаичное/литературное)
misfortune, ill luck (archaic/literary) · η δυσμένεια του επιχείρησε — его невезение погубило предприятие
Грамматика
Ед. ч.
им.
η δυσμένεια
вин.
την δυσμένεια
род.
της δυσμένειας
зват.
δυσμένεια
Мн. ч.
им.
οι δυσμένειες
вин.
τις δυσμένειες
род.
των δυσμενειών
зват.
δυσμένειες
Примеры
Η δυσμένεια των πολιτικών αντιπάλων ήταν προφανής.
Враждебность политических противников была очевидна. · The hostility between the political opponents was obvious.
Αισθανόταν δυσμένεια στις εκφράσεις των προσώπων γύρω του.
Он ощущал недоброжелательность в выражениях лиц вокруг себя. · He sensed ill will in the faces of those around him.
Η δυσμένεια μεταξύ των δύο χωρών διαρκούσε για δεκαετίες.
Враждебность между двумя странами продолжалась десятилетиями. · The animosity between the two countries lasted for decades.